Rozdział 3.

Wieczorem postanowiłam pójść do ogrodu. Ciągle w głowie siedział mi Harry. Nie powiem przystojny to on był, ale za krótko go znam, by powiedzieć o nim coś więcej. Zresztą jest pewnie taki jak wszyscy inni. Z przemyśleń wyrwał mnie czyiś głos. Był to Harry.
- Hej. Wpadniesz do nas ?  - Zapytał.
- No w sumie.. Czemu nie. - Uśmiechnęłam się i poszłam do moich sąsiadów.
- Cześć. - Powiedziałam wchodząc do ich domu.
- Cześć. - Odpowiedzieli równocześnie.
- To jest Liam, Louis, Zayn i Niall. A to dziewczyna Louis'a Eleanor i dziewczyna Zayn'a Perrie - Powiedział Harry.  - A to jest Nicola.
- Miło Cię pozanać. - Powiedział Liam.
- Was również - Odpowiedziałam.
- Gramy w butelkę ? - Zapytał nagle Zayn.
- Spoko. - Odpowiedzieliśmy chórem.
Szczerze mówiąc nie miałam ochoty na grę w butelkę. Pewnie padnie na mnie i będę musiała robić coś głupiego.
- Nicola. - Powiedział Louis z dziwnym uśmiechem. - Pocałuj namiętnie Harry'ego.
- Nie zrobię tego. - Powiedziałam.
- Ale dlaczego ? Wstydzisz się swojego chłopaka ? Śmiało my nie będziemy patrzeć. - Uśmiechnęła się Perrie.
- Mojego chłopaka ? - Zdziwiłam się. - Harry nie jest moim chłopakiem.
- Ale jak to Harry mówił co innego. - Powiedział Liam.
- Nienawidzę Cię Harry ! - Krzyknęłam przez łzy i wybiegłam z domu chłopaków.
Zdenerwowana usiadłam na krawężniku przed moim domem. Skryłam twarz w dłoniach i cicho szlochałam.
Dlaczego ? Dlaczego on mówi, że jestem jego dziewczyną ? Jak ja mogłam myśleć, że on jest normalny ? Jak ja mogłam w ogóle z nim rozmawiać ? Nienawidzę samej siebie. Czuję się jak jakaś tania i szybka dziewczyna. Nienawidzę siebie za to. Nagle poczułam jak ktoś usiadł koło mnie z jednej i drugiej strony. Odchyliłam dłonie i ujrzałam Liam'a i Niall'a.
- Ej mała nie płacz. - Powiedział Niall.
- Łatwo Ci mówić. - Odpowiedziałam.
- Harry to taki trochę podrywacz. Nie przejmuj się nim. - Uśmiechnął się Liam.
- Ale czemu on mówi, że jestem jego dziewczyną ? - Powiedziałam przez łzy.
- Nie wiem. Może chciał się popisać. - Powiedział Liam
- Albo po prostu się w Tobie zakochał. - Oznajmił Niall.
- Raz ze mną rozmawiał i się zakochał. Bez sensu. - Powiedziałam. - Idę do siebie. Chciałabym pobyć trochę sama.
- To do zobaczenia. - Powiedział Niall.
- Do zobaczenia. - Odpowiedziałam i weszłam do domu.
Ściągnęłam buty i pobiegłam na górę. Przebrałam się w coś luźnego. Włączyłam płytę Justin'a Bieber'a i położyłam się na łóżku rozmyślając o tym co się dzisiaj stało. Nie umiem długo leżeć tak bezczynnie więc wstałam i postanowiłam nieco ogarnąć w pokoju. Tak, jestem straszną bałaganiarą. Gdy składałam ubrania  z dzisiaj ze spodenek wyleciała jakaś karteczka. Podniosłam ją, a na niej napisany był numer oraz " Może zadzwonisz ? Niall xx. " Zaśmiałam się i chwyciłam za telefon. Napisałam SMS na podany numer : Cześć Niall. To ja Nicola. xx '' Nie czekałam długo na odpowiedź. Już po chwili ją dostałam : Cześć. Ciesze się, że napisałaś. Już wszystko ok ? Odpisałam : Dobrze nie jest, ale już lepiej :) Zeszłam na dół do kuchni i zrobiłam sobie grzanki z nutellą. Zjadłam je i poszłam do łazienki. Wykąpałam się, umyłam zęby i przebrałam się w moją ulubioną piżamę. Wróciłam do swojego pokoju i jeszcze chwilę pisałam z Niall'em. Jest naprawdę miłym chłopakiem. Dobrze się z nim dogaduję. Usłyszałam jak ktoś wchodzi do domu. Zeszłam na dół. Nie był to nikt inny jak moja mama.
- Ty jeszcze nie śpisz ? - Zapytała.
- Nie. Zaraz pójdę. - Uśmiechnęłam się.
- Dałaś sobie sama radę dzisiaj ? - Zapytała mama.
- Tak. Nawet zrobiłam zakupy. - Zaśmiałam się.
- A skąd wiedziałaś gdzie jest sklep ? - Uśmiechnęła się mama.
- Harry... To znaczy nasz sąsiad poszedł ze mną. - Oznajmiłam.
- Ten co mówiłaś, ze jest pedofilem ? - Zaśmiała się mama.
- Tak, ale on chyba jednak nie jest pedofilem. - Zaśmiałam się.
- No widzisz. - Powiedziała mama.
- Dobra to ja idę spać. Dobranoc mamo. - Uśmiechnęłam się i skierowałam się w kierunku schodów.
- Dobranoc córeczko. - Odwzajemniła uśmiech mama.
Weszłam do swojego pokoju. Położyłam się na łóżku i zasnęłam.